Turkmenen stammen af van de Turkse Oghuz-stammen die in de achtste eeuw naar Centraal-Azie trokken. Een aantal van hen is verder getrokken naar Azerbeidzjan en Anatolie, waardoor de Turkmenen in etnisch en taal­kundig opzicht dichtbij de Turken staan. De Turkmenen kennen vijf stam­men, elk verdeeld in kleinere groepen: de Tekke, Ersari, Sariki, Salori en JomuL Deze opdeling naar afstamming van de Turkmeense maatschappij verklaart het ontbreken van een historisch nationaal bewustzijn en moge­lijk ook het ontbreken van een nationalistische oppositiebeweging van betekenis.

Laag ontwikkelde medische voorzieningen en een overvloed aan pesti­ciden in het drinkwater zijn ervoor verantwoordelijk dat het land de hoog­ste kindersterfte van de voormalige Sovjet-Unie heeft: 55 per duizend (Rusland: twintig per duizend). Turkmenen hebben eveneens de laagste levensverwachting. Bijna driekwart van de bevolking is Turkmeen.

De Russische minderheid van 334 000 mensen woont zoals overal in Centraal-Azie in de steden, de Uzbeekse minderheid is geconcentreerd rond de stad Dashowuz (Tasauz) in het uiterste noorden van het land. Buiten Turkmenistan wonen Turkmenen in Iran, Afghanistan en Uzbekistan.